دیوانگی بد نیستبرای یک بار هم که شدهدیوانه تر از من باشو بگذار چنان گم شوم در توچنان گم شوی در منکه یکی دیده شویم از بالاو خدا خیال کندیکی از ما دو نفر را گم کرده استبگذار تعجب کند از حواس پرتی اشو باورش شود زیادی پیر شدهو جهان را به ما بسپارد.ما جهان را به آغاز زمین می بریمو پلنگ ها آهوها را نمی درندو نفت و اتم را حذف می کنیم از خلقتتا این همه جنگ نشود!دیوا

می خواهمت برای روزهای ابتدای پاییز...عاشقت می شومدر تک تک  جوانه های بهاری...می بوسمتدر انتهای یک روز بلند تابستانی...هزار بارجان می دهم در گرمای آغوشتمیان هجوم دانه به دانه یبرف های زمستانی...و توهنوز نمی دانی که منچقدر در تو زندگی می کنم! "علیرضا اسفندیاری"از کتاب: مجموعه شعر جایی حوالی باران نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن ۱۳۹۶ساعت 16:3

نوشته شده در سه شنبه هشتم اسفند ۱۳۹۶ساعت 15:58 توسط ...|